A L’ENTRADA DEL TEMPS CLAR
anonym, jižní Francie, konec 12. st.

A l’entrada del temps clar, eya,
Per jòia recomençar, eya,
E per jelòs irritar, eya,
Vòl la regina mostrar
Qu’el’es si amorosa.

A la vi’, a la via, jelós,
Laissatz nos, laissatz nos
Balar entre nos, entre nos.

El’a fait pertot mandar, eya,
Non sia jusqu’a la mar, eya,
Piucela ni bachalar, eya,
Que tuit non vengan dançar
En la dansa joiosa.

Lo reis i ven d’autra part, eya,
Per la dança destorbar, eya,
Que el es en cremetar, eya,
Que òm no li vòlh’ emblar
La regin’ aurilhosa.

Mais per nïent lo vòl far, eya,
Qu’ela n’a sonh de vielhait, eya,
Mais du’n leugièr bachalar, eya,
Qui ben sapcha solaçar
La dòmna saborosa.

Qui donc la vezés dançar, eya,
E son gent còrs deportar, eya,
Ben pògra dir de vertat, eya,
Qu’el mont non aja sa par
La regina joiosa.