ESTAMPIDA (Rambaut de Vaquérias) (Texte: J. Linskill)
Francie, konec 12. st.

Calenda maia
Ni fuÀlhs de faia,
Ni chans d’auzčl
Ni flors de glaia
Non es que’m plaia,
Pros dàna gaia,
Tro qu’un isnčl
Messatgičr aia
Del vňste bčl
Cňrs, qu’im retraia
Plazer novčl
Qu’amors m’atraia
E jaia
E’m traia
Vas vos, Dňmna veraia,
E chaia
De plaia
‘L gelós,
anz que’m n’estraia.

Ma bčl’amia,
Per Dieu non sia
Que ja’l gelos
De mon dan ria,
Que car vendria
Sa gelosia,
Si aitals dos
Amantz partia;
Qu’ieu ja joiós
Mais non seria,
Ni jňis ses vos
Pro no’m tenria;
Tal via
Faria
Qu’ňms ja
Mais no’m veiria;
Cel dia
Morria, Dňmna
Pros, qu’ie’us perdria.

Com čr perduda
Ni m’čr renduda
Dňmna, s’enanz
Non l’ai aguda?
Que drutz ni druda
Non es per cuda;
Mas quant amantz
en drut si muda,
L’onors es granz
Que’l n’es creguda,
E’l bčls semblanz
Fai far tal bruda;
Que nuda
Tenguda no’us ai
Ni d’als vencuda;
Volguda, Cresuda
Vos ai,
Ses autr’ ajuda.

Tart m’esjauzira,
Pňs ja’m partira,
Bčls Cavaličrs,
De vos ab ira,
Qu’alhors no’s vira
Mos cňrs, Ni’m tira
Mos desiričrs,
Qu’als non desira;
Qu’a lauzengičrs
Sai qu’abelira,
Dňmna, qu’estičrs
Non lur garira:
Tals vira,
Sentira
Mos danz,
Qui’ls vos grazira,
Que’us mira,
Cossira
Cuidanz,
Don cňrs sospira.

Domna grazida,
Quecs lauz’e crida
Vňstra valor
Qu’es abelida,
E qui’us oblida,
Pauc li val vida,
Per qu’ie’us azor,
Dňmn’ eissernida;
Quar per gençor
Vos ai chausida
E per melhor,
De prčtz complida,
Blandida,
Servida
Gensés
Qu’Erecs Enida
Bastida,
Finida,
N’Englés,
Ai l’estampida.